Sevinç

ayaz kara dönüşür

ağzı olan konuşur

fesleğenim koksaydı

karanlığa gün ışır

içim mis kokar sevinç

gün geceye çevrilmiş

zakkum tene devrilmiş

kalın yaz cızığından

zehir olmuş sivrilmiş

içime akar sevinç

düğümü çözülürken

düğüme süzülürken

uçup gider göz göre

köşede büzülürken

içimi yıkar sevinç

yüzüme dolar hüzün

kışlandı erken güzün

güzelliğinden özlem

gözüme demi süzün

içimde sıkar sevinç

acılardan damlardı

kasavetli gamlardı

tutulmuş soluğumda

kocaman adamlardı

içimden çıkar sevinç

0308102denizli