Güneş Yanarken Çam Yeşerdi

güneş yanarken çam yeşerdi

deniz mavisinden düşerdi

öylesine karmakarışık ki

kara toprağından deşerdi

gözünde ışığı söndür

yüzünü bu yana öndür

karanlığına kalmadan

yüreğime acı döndür

görme ağladığımı

örme bağladığımı

göz yaşlarım kurudu

sorma dağladığımı

hiç bilmez gelmezdi

bütünü dilmezdi

durduğu yerinden

yüzüne gülmezdi

esen yelinde

cura telinde

daha ne desin

eli elinde

gel sevdiğim

tez ivdiğim

lokmam büyür

diş gevdiğim

gezelim

güzelim

yaprağım

gazelim

arım

balım

sensin

canım

an

yan

gül

can