Nergis Kokusu

Leylakları severdin sen
Nergis kokusu gelirdi nefesinden
Belkıs mı yoksa Syriye Melike miydin sen
Beyaz güller açardı yüzünde ve o yüzde bir ben
Bir siyah lâle sanki hediye cennet bahçelerinden
Gözlerin bahsederken hem aşktan hem masumiyetten
Bakmaya çekinirdim sayılır diye kabahatten
Kaldırıp kaşlarını saçılırsa şimşek demetleri dilinden
Hele bahsedersen ayrılıktan, gitmekten
Ağlardım çocuk gibi, nefesim kesilirdi iç çekmekten
Çocuktu benim sevgim, çocuktu yüreğin herkesten
Öyle masumdu işte, öyle derin, öyle içten
Bir gülümsemen kutsaldı aştan ekmekten
Ben bunu anladım seni sevmekten