Beyaz Ölüm

Buluttuk önce
Herşey maviydi kendimizce
Uçuyorduk habersizce
Çingene pembesiydi okula başlarken...
Her rengi gördük derken...
Sonra başladı yağmurlar,
Kara bulutlar...Şimşekler..
Ara sıra açmıyor değildi renkli kuşaklar,
Tüm renkler karıştı gitgide.
Artık ne gündüz olur seni sevindiren
Ne gece
Tüm bu karanlığın içinden
Çekip alır seni
Yine habersizce
Ve başlar aydınlık ...
Aslında beyaz ölümdür son hece.