Çatlak Topraklar

Çırçır böceklerinin müziğine uymuş,

Bir yaz akşamının,

Sessizliğindeki rüya gibi bir günde,

Ne sallanan bir dal ne kımıldayan bir yaprak var,

Ölüm sessizliğinde

Yine yaşam.

Gönlüm gibi kıvrılmış,

Suya hasret ağacın dallarındaki yapraklar,

Bir sistir buğudur yayılmış ovadan ta karşı dağlara doğru,

Serabı görüyor susuzluğu yaşıyor,

Hayvanlar ve ağaçlar.

Uzar da uzar,

Kavrulur duran can çekişen çatlak topraklar.

Ve ben,

Seni düşünüyorum seni

Bir kayanın serin gölgesinde,  uzanarak.

Yüksel Şanlı er

18 Ağustos 2010-08-18

Antalya