Sen Gelmeyince

SEN GELMEYİNCE

Sen gelmeyince cemrelerime

Tıpkı kurumuş yapraklar gibi

Kara toprağın bağrına düştüm

Çiğnendim ayaklar altında

En ufak olana kadar kırıldı

Beslediğim bütün duygularım

Biliyorum bir daha gelmeyecek

Hazanımdan sonra baharlarım

Ağladım hıçkıra, hıçkıra

Erkekler ağlamaz derler diye

En meçhul, en kuytu köşelere savruldum

Erittim içimdeki bütün yağları

Yosunlu yanaklarımı çürüttüm

Sen gelmeyince gündüzlerime

Tıpkı kara bahtım gibi

Karanlık gecelere sığındım

Kaçtım kendimden bile

Ne kullara nede aynalara göründüm

Kapadım perdelerimi

Bütün ışıklarımı söndürdüm

Ağladım hıçkıra, hıçkıra

Erkekler ağlamaz derler diye

En meçhul, en kuytu köşeme büründüm

 Akıttım kan kırmızı yaşımı

Saldım içimdeki bütün hüzünleri

Yürek sancılarımla süründüm

Sen gelmeyince feryatlarıma

Tıpkı yetim çocuklar gibi

Masumca boynumu büktüm

Oynamadım misketlerimi

Koşmadım sokakları, caddeleri

Bütün yarınlarımı, ümitlerimi döktüm

Rüyalarıma bile gelmeyen

Kâbus dolu uykulara yattım

Korktum fırtına ıslığından

Ağladım hıçkıra, hıçkıra

Erkekler ağlamaz derler diye

En meçhul, en kuytu köşeme çekildim

Avuttum içimdeki bütün çocukluğumu

Korkumu, kasavetimi kuruttum

Sen gelmeyince mezarıma

Tıpkı dikili cilalı taşım gibi

Dikildim karşısına yolların

Nöbetini tuttum bıkmadan yorulmadan

Her geçene seni sordum erinmeden

Duyan olmadı efkârımı yaratandan başka

Kestim yüreğimdeki en kıymetli yerini

Acıttı ayrılığın bıçak yarası gibi

Ağladım hıçkıra, hıçkıra

Erkekler ağlamaz derler diye

En meçhul, en kuytu mezarıma yattım

Çürüttüm bedenimi kalmadı emarem

Hesaplarımı mahşer gününe bıraktım

BİLAL TEKİN (SIRLISES)