Düslere Mahküm Misralar

son yolculuk

Seni son gördüğümde

Bakışların bomboşdu

Kendini yalnız ve kimsesiz hissediyordun

Bastığın toprak bile dengesini kaybetmişti

Her an seni içine almak istercesine

Ağzını açmiş düşmeni bekliyordu toprak

Seni tutmak sıkı sıkı sarılmak geldi içimden

Bütün vücudumda deprem oluyordu

Seninle beraber olmak

Hiç ayrılmamak istiyordum

Gözlerin dulu doluydu

Ağlamak isyan etmek

Birşeyler söylemek istiyordun

Herşey boğazında düğümlenmişti

Heran çıldırabilirdin

Tek hatanın doğmak olduğunu söylüyordun

Neden çiceklerin kokusunu alamadığını

Neden çayırlarda koşamadığını

Neden mutluluktan uçamadığını

Neden askere gidemediğini

Neden top oynamaktan yoksun olduğunu

Neden ellerinin ayaklarının

Vücudundan koparıldığını

Soruyordun bana, neden, neden.

Sorularına cevap verebilmek için bütün ömrümü verirdim

Senin arkandan ağlamak değil

Senin yerinde olmak isterdim

Senin bir avuç doyamadığın ömrünü almak

Senin yerine ölmek isterdim

Benim senin arkandan değil

Senin benim arkamdan ağlamani isterdim

Sen benim hiç bir zaman yok olmayacak ölmeyecek

Duygularım aşklarım acılarım sevinçlerim olacaksın

Her kokladığım çiçek, aldığım her nefes sen olacaksın

Ayrılmak değil sonsuza kadar beraber olacağız

Damarlarımda dolaşan kanımda

Ömrümün her anında sen olacaksın

Sen benim yavrumsun canımsın

Ve herzaman öyle kalacaksın.

Sengül Kaplan Teke