Su Misali Akıp Gidiyorsun

                 Devranın her anına siniyor güzelliğin. İçinde gül olup açıyorsun zamanın. Gül kokulu zamanların elinden tutuyorum,  hayalin gülümsüyor sularda. Sular, aksinle nahifleşiyor, güzelliğine derkenar oluyor çiçekler. Su misali akıp gidiyorsun uzaklara. Hayran oluyor geçtiğin yerler,  seni  bulutlardan kıskanıyorum … Bir sır gibi saklıyorum aşkını bağrımda. Adın söylense yüreğim titriyor, alabildiğine heyecanlanıyorum.

               Gamzenin  ıtırı güllerle harmanlanıyor yüreğimde. İncecik gül yaprakları  seni  betimliyor. En çok senin adına  yakışıyor gül sözcüğü.  Adın  nakış oluyor güle. Zamanı süslüyorsunuz  ikiniz. Gittiğin iklimler baharı yaşıyor,  ben hasret ayazında buyuyorum. Lâle bahçelerinde salınıyorsun  hayalimde. Gül senin kadar narin, sen gülden ince hayal  gülü. Harmanlıyorsun  ıtırında haziranla eylülü. Ve ömrümün güz deminde bir bir düşerken yapraklar, aşkın son kalesini savunuyorum sonunu düşünmeden.

               Seni düşündüğüm zaman,  yarpuz kokulu koyaklardan bir esinti  sarıyor ruhumu. Seni hayal ederken buz gibi suları  yarpuz kokan pınarlardan  su içiyorum  .  Hayalin, imbat bakışlı bir peri  misal gülümsüyor. Hasret besteliyor zaman gittin gideli… Aşkın  şıvgın veriyor,  dal uçları mest. Bulutlar geçiyor başımın  üstünden,bulutlara imreniyorum.    Su misali akıp gidiyorsun… Adını hasret gülü koyuyorum. Daha bir katmerleniyorsun. İnci mercan döküyorum yollarına,gelip geçmiyorsun...