Dışarı Çıkmanı Bekliyorum Sabahtan Akşama

bir tabak mehtap masama,

bir demet solgun çiçek vazoya…

bir bardak deniz ve gülümsemen…

yere,kanatlarından tutulup fırlatılan,

boynu bükük âsi bir serçe…

 ve

simsiyah,yağmurlu bir Bafra akşamı

sonbahar  solgunu ümitlerimin boyun büküşü

bir karanfilin fırfırlı yaprağına sarılı şiirlerim;

öylesine nârin ve sevgi kokan…

sadece bana nefes aldırmayan muhalif bir rüzgâr

ve

şafak haykırışı diriliyor yıldızların bir bir kaçışında

gidişler büyür çığlıklardaki titreşimlerde

tuz buz oluyor kavgalarda sevgiler

hayata bakan feri sönüyor gözlerin 

ve ben,

yorgun bir gecesiyim yaramaz bir gündüzün şimdi

çiziyorum gülümsemeni gündüzün yüzüne

içimi bürüyen sisi üflüyor rüzgârının esintisi

öksüz kalıyor Sensizliğe gözlerim

tebessüm eşliğinde dökülüyorum yollarına

kirpiklerimin yorgunluğunda,

köşede yalnızlığıma sarılıp ,

veriyorum sırtımı taş duvara

bütün kapıları kapalı gönlünü açarak,

dışarı çıkmanı bekliyorum sabahtan akşama…

belki verirsin "aşk"ını bana diye…

 bekleyişler,

solan maviş ümitler

ve gelemeyişin…

oysa,

bir yanım hep yıkık…

özlem yüklü diğer yanım..Sana