Rüzgar

Kapımı rüzgar çaldı dün gece
Yorulmus esmekten
Yükü umutmuş
Uzak diyarlardan gelmiş
...Uzak diyarlara gidermiş
Bir avuç sevgi koydu avucuma
Bense ona umutlarımı yükledim
Acımadan
Hasreti sardım sırtına
Heybesine şiirler doldurdum
Rüzgardı bu esti
Geriye bir kuru ben bıraktı
Simsiyah bir gül, kurumuş
Esmer di sevdası rüzgarın
Bulutlara aşıktı
Dağlara vermişti yüreğini
Ben gibi boşmuydu sevdası
O bilemezdi hasreti
O bilemezdi aşkın karşılıksız olanını
O bilemezdi umutsuzca beklemeyi...

Artık umutlarını rüzgara verenlere...

Ahmet Türkmenoğlu.

Fotoğraf : Tahsin Çakıröz.