Cehennemlerini Ver Bana

Yağmurun en şiddetli haliydik ikimiz

Toprağı saran kök,

Fırtınadan arta kalan harabe gibiydik.

Biz bize yeter miydik?

Az mıydık? Çok muyduk? Yok muyduk?

Hasretin en dayanılmaz haliydik ikimiz

Belki de çılgınca özlemekti alnımıza yazılan yazı

Yan yanayken dokunamamaktı, erimekti, bitmekti

Belki de sevmekti bir ömür boyu sarmaladığımız yalnızlığımızı…

Aşkın en bilinmez haliydik ikimiz

Sorgulamadan, doyumsuzca yaşanan aşktık belki de

Yokluğumuzun en alçak, en zifiri karanlığında

Tutuşmaktan korkan birer yıldız mıydık?

Cennet kokulu düşlerde bahardık ikimiz

Kuruyan dudaklarımıza nefestik

Cehennem alevimizde ölmediysek, korkma

 Koynumda bütün cehennemlerini soğuturum…