İçimdeki Yaramaz

Uyan artık sabaha ne kaldı,içimdeki çocuk.
Yarın olmuş,gün doğmuş pencerenden.
Bu gün yarından güzel olacak,
Güzel olacak,belki...
Güzeller bahçenden çiçek yolacak,
Kimi fal bakacak;
Seviyor,sevmiyor...
Kiminin elinde solacak,
Belki de beklerken beyaz atlısını,
Dünya tatlısını,
Canını cananını,
Elinde solacak,
Sarı çiçekler...
Bekleyen ol,
Hep ümütle,yılmadan..
Kapı önünde,
Kapılar kapanmadan,
Yalanlara aldanmadan,
Sevgi sözcüklerini gerçek sanmadan,
Çiçek ol dalında solmadan,
Bülbüle inat...
Sonra,
Al eline satırı,
Vur boynuna,
Olmadı,kazı kökünü.
Oh be,
Ne güzel hayat,
Güzelliklere inat...
Yaşam bu değil mi,
Ölümüne sevmek,
Ölmek,
Bel ki de sivriliğinde yaşamak çirkefi...
Uyanmadı kötü çocuk,
Yine elinde bir gül demeti,
Dilinde eski bir şarkı,
Şiirselliğnde yaşamın.
Böyledir yaşamı,
Şairin,aşığın,ozanın....