Sokak Çocuğu

Başlangıcı yok
Sonu belli değil,
Kimsesiz büyümüş,bu şehrin sokakların da.
Babası ölmüş, annesi belli değil
Ne kardeşi var,ne de arkadaşı.
Kaldırımlar onun en büyük sırdaşı,
O BİR SOKAK ÇOCUĞU...

İlk önce o hissederdi yağmuru,saçların da
İlk önce o donardı iliklerine kadar,kış soğuğunda.
En güzel mevsim yaz idi,onun için,
Elleri üşümez,sırılsıklam ıslanmazdı hiç,
O BİR SOKAK ÇOCUĞU...

Adı pek iyi anılmazdı sokaklar da,
Ya tinerci,ya kapkaççı idi ismi hafızalarda.
Bilmezlerdi ki insanlar,
Çöplerden karnını doyurmak için ,
dolaşırdı sokaklar da.
O BİR SAKAK ÇOCUĞU...

O bir sokak çocuğu!
Gözlerin de yıldızların parıltısı,
Yüreğin de ezilmişliğin en belirgin acısı
Dudaklarında yalnızlığın şarkısı vardı.
O BİR SOKAK ÇOCUĞUYDU!...