Kölnde Kaldı Sanki Gülcebuluşma

(Yol üstü İzlenimleri-Köln-3)

babam hastaydı

üniversite hastanesine götürdük

bir akrabamla

şehir sessiz mi sessiz

kuş ve ayak seslerinden başka

çıt yok

yarı felçli bir doktora götürdüler tıkır tıkır

didikledi ilgilendi

üşenmedi işin olması için

dışlamadı yabancı diye

asansöre bindirdi aksayarak

servise indirdi biraz zorlanarak

iş bitene dek bekledi

kapıdan uğurladı bizi

düş değil gerçek yaşam

erkenden oldu akşam

bu anamalcı erkin

sisteminde ihtişam

insanlar suskun korna sesi bile yok

kurallar çalışıyor

gökyüzünde geçen karanlıklar aldı beni senden

susuz kaldım sana babacığım

dudağımda tuzu kaldı yüreğimde hüznün

renkli bir gün döküldü

gecelerin ahengine

sinema sokaklar ve gece doldu insanlarla

incecik sesinden uzakta

anılara karışacak yarın

yanan yürek hesap sorar mı

yanar yüreğimle sanki Köln'deyim şimdi

Ren nehri kıyısında yeşil bir park

ateşi sönse de sevdası baki

Köln'de kaldı sanki