Gönlümün Sultanısın Pırlantamsın Be Kadın

otuz yıl öncesinde gencecik fesleğenim
burnuma mis kokunca ağzıma düşen tadın
gözünde yıldız parlar elime ilk değenim
sihirini dökünce dokunduğunda adın
gönlümün sultanısın pırlantamsın be kadın

gündüzleri uzardı geceler dar gelirdi
akşamları çıktığım şenlikler yücelirdi
hecelerim sözlenir dillerin incelirdi
bahar nefes tutunca hatır kırmadın
gönlümün sultanısın pırlantamsın be kadın

dağları aşa aşa hemen düze inmedik
korkuları azaltıp koltuklarda sinmedik
birlikte çalışınca yorulduk ta dinmedik
enginlerde inince yokuşlarda yormadın
gönlümün sultanısın pırlantamsın be kadın

ozan efeye varalı ayrılığa düşmedin
sağa sola sapmadın doğru yoldan şaşmadın
hep sardın sarmaladın yaraları deşmedin
torun torba olunca mürüvetin muradın
gönlümün sultanısın pırlantamsın be kadın
gönlümün sultanısın pırlantamsın be kadın

010309 denizli