Edebiyat ve Kültür Platformu
Alır Götürür Fırtınalar
Neden bu sessizlik.,
Bir orman sessizliği içinde yüreğim.
Sanki volkanlar açılacak, lavlar püskürecek,
alev, alev de, içerim.
&&
Şakası yok, hasrete akan denizlerin.
Ne bir yel eser, ne de bir fırtına,
sular mı uykuda.
Boğulmaktayım içimdeki sessizliğin.
Sessizce gidiyor gemiler şimdi enginlere
Yine de korkmaktadır, dümen başındaki kaptan,
çıkar mı diye, fırtınalar.
&&
Hep korkmuşumdur.
Sessizlikten.
Her sessizliğimden sonra çıkar da içimdeki,
beni hazandaki yaprak gibi oradan ora savuran, fırtınalar.
Ve çalkantılar ve sonra, o dev, dev dalgalar.
Ve patlar ruhumda yıllardır saran o,
sıcak kızgın, lavlar.
Püskürür bir kez daha, yıllardır uyuduğu yuvalarından.
Ve bozulur suskunluğum da,
alev topları dolar, bir kez daha yüreğime,
ver biter sessizliğim.
Alır götürür beni bilinmezlere fırtınalar.
&&
Bu gün, yine öyleyim.
Hüzne ağlıyor yüreğim, enginlerde kayboldu gözlerim.
Karmakarışık içimdeki sarmaşık duygular.
Anlamadım.
Ağlar, gözlerimdeki anılar. Yine.
Alır Götürür Fırtınalar başlıklı yazı Ahmet Yüksel tarafından
15.09.2010 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
