Ne Zaman ki

Dönüşler, gidişlerden zormuş anladın mı halimden.
Mevsim döngüsü değil ki bu...
Yıllar ,belki de bir ömür biter de,
Anlamazsın filmin koptuğunu...

Ne zaman ki eser bir fırtına savurur yaprak yaprak.
Anlarsın işte o an ,``SUYUN BOĞUP ,ATEŞİN YAKTIĞINI...``

Belki de zor olan sensin, sessizliğin gülü.
Yürürken çiseleyen yağmur altında üşümüşlüğün.
Çiğdem çiçekleri eğmişse başını yürü.

Düşündüm uzun uzun, bedenim yorgunluğunu
Kardelenler kurbanı olur ya bu savaşın.
Dillerim kelepçeli gibi,ruhumda zıbın

Acaba vuslata mı olacak bu dönmeler
Aslımız toprak değil mi ki ,gelecekse ölüm
Çağırıyor bak yine kara toprak.
Görmüşcesine mendeburun bana baktığını

Zifirisi gecenin ,kalmamış lambanın gazı.
Bir nefeslik belki de, düşerken yaprağın sızısı.
Yakamozlara koşar kırılganlığı denizin,ben ötesi.
Sızılar kelimelerde sanırdım,üşümüşlüğü var içimin.
Söylemezler, göremezler feleğin son kurşunu sıktığını.