Boşadım Dünyayı

Boşadım dünyayı bir hüzün sabahında.
Aslına fesatlık karışır anca`larda.
Neler gördüm neler, anın güzergahında.
Bilmem ne arar, dört yapraklı yoncalarda.

Koca dünya demiş Veysel,gönül gözünde.
Hala duyulur ya buğusu öte yüzünde.
Yanıklar mektupta değil hasret izinde.
Gülü sorar,bulunmamış yol, goncalarda...

Neyleyim ki seni dünya,gelip geçersin.
Bir duvar olsam,yüreğim delip geçersin.
Şarkılar sundum da aşka bölüp geçersin.
Asılı şimdi intiharlar kancalarda.

Bilirim ,ömrü sunan yeter diyor güle.
Her daim sitemkar nedensiz gül bülbüle.
Vaadedilen yaşadığım koca çile.
Biter akşam,üç kuruşluk tabancalarda.