Tebessüm

TEBESSÜM

Öğütür yılları gam değirmeni
Bir sevdalı yüzde donar tebessüm
Kaldırmaz bu yürek onca dümeni
Hicran ateşinde yanar tebessüm

Yürek yaraları kabuk bağlarken
Gönül şelâlesi taşıp çağlarken
Kalemler gözyaşı döküp ağlarken
Nefreti sevgiye banar tebessüm

Yâr deyip de zehir doğrar aşına
Keyiflenir durur hicran yaşına
Selâmsız sabahsız girer düşüne
Düşmanımı dostum sanar tebessüm

Gülşenimde elvan elvan açarken
Ceylan gibi sekip benden kaçarken
Yüreğimi viran koyup göçerken
Mâziyi hüzünle anar tebessüm

Ömür kâsesinden boşalır zaman
Hayaller geceden diliyor aman
Muhabbet gönülde olurken harman
Kalbin yamacına siner tebessüm

Dalından dökülür son kuru yaprak
Sele karışıyor bastığım toprak
Ruh nasıl yeşersin kururken ırmak?
Çölleşir umutlar diner tebessüm

Bozulur tuttuğum sevda orucu
Hasret tünelinin görünmez ucu
Mâziye sığınıp ederken rücu
Yakar, hıçkırığa döner tebessüm

Eser fırtınalar, karlanır dağın
Biter ayrık otu, bozulur bağın
Yıllara yenilir, geçer de çağın
Dudakların titrer, söner tebessüm

M.NİHAT MALKOÇ