Trabzonuma Dair

***TRABZON'UMA  DAİR***

yağmurun ülkesinde,

denizin mavisi ve dağlarının  yeşili sarmaş dolaş

yalçın bir duvar gibi yükselen ormanlarla kaplı  etekleri,

dünyanın ender bulunan çiçek ve çam çeşitleriyle,

vâdilerinin ve yaylalarının doyumsuz güzellikleriyle

yeme,içme kültürünün farklılık ve zenginliğiyle

irili,ufaklı şelâleler cennetidir Trabzon'um

Teri topuğundan çıkana kadar çalışan,

gülen bir genç kızın yüzü gibi sevimli  insanımın ruhu.

fırtınanın kollarını andıran kader çizgileri yer etmiştir alınlarında

ve ellerinin ayalarında insanlarımın

Ne zaman yaylalarıma adım atsam,

kayanın üzerindeki bir demet "yayla kovan çiçeği "

tebessümle karşılar beni

karlı zirvelerinden, denizin mavisine kadar

eteğindeki çiçeklerle gelini hatırlatır

eğlencelerinde ılık esintiler gibi,

"etmiyelum sevdaluk,edenler yaşamadi"

kemençenin nağmesindeki büyü  bütün yeşil vadileri sarar  bedeninden

…

Geri dönüşte,

döndüm yönümü boğazının  güzelliği büyüleyici,

muhteşem düşler beldesi Çaykara'mın

deresinden  yukarı

tebessümler bıraktım can toprağıma ve ağlamaklı gözlerle

"insan doğduğu toprağa benzer" deyişim boşuna değil…diyerek… 

…

Ey güzel memleketimin insanları:

kalbimizde açan mavimizin solmaması için

bütün ışıklarını açalım gönlümüzün

mevsimlerle örülü bu güzel yurtta,

hepimize yetecek kadar sevgi var

….

Evet,ben,

Onurlu bir ülkenin,

gururlu ,

Trabzonlu bir evlâdıyım

…

Uzun süredir gitmediğim ,

gidemediğim şehrimin  kokusudur burnumun direğini sızlatan…şimdi…