Geceleri Uçar Turnalar

Karanlık kol geziyor.

Hırçınlaştı şimdi denizler.

Bir savaştır başladı, gökyüzünde..

Bir taraftan bulutlar,

öbür taraftan, rüzgarlar.

Uyandı, yavaş, yavaş ırmaklar…dereler…

görünmüyor sulak yerlerde,

baca başlarında leylekler,

çayırlıktaki birçok göçmen kuşlar.

Ve allı turnalar.

Geceleri uçar, turnalar.

Bir çığlıktır, yırtar gökyüzünü…

Kim bilir nereye uzar bu yolculuk.

Kalır mı döner mi o belirsiz…

Başkomutan,  en önde,

uçar, uçar da,…..

hiç bozulmaz yol boyunca o nizam.

Uçar gider turnalar.

Bir mevsim ki o hazan.

Bu mevsimler, ölüm mevsimi.

Hüzün düşer ormanlara kırlara.

Dağlara, ve nice yüreklere.

Ağaçlar ağlar ormanlar ağlar,

yaklaşan kışa, karlara.

Sevdalılar ayrılır bu mevsimde.

Verilmiş sözler unutulur…

ölümle noktalanan kasvetli gecelerde.