Makam Sahibi

Bizden biriydi o makam sahibi.

Yanında söylerken dinledi, hürdüm.

Çok genç, diriydi o makam sahibi.

İnsan olduğumu hissettim birden.

Hoş geldin, diyerek kalkmıştı yerden.

Hep gülümsüyordu yürekten, serden.

Çok genç, seriydi o makam sahibi.

Değer verilmek ne kadar güzelmiş!

Gönderilmiş, makam ona özelmiş!

Uygulaması her ferde tez elmiş!

Gönül eriydi o makam sahibi.

Uğurladı, beni kapıya kadar.

Ağırlanmayı da gösterdi kader.

Edene, başkası aynıyı eder.

Çok ileriydi o makam sahibi.

Eskiden korkuyla giderdik beye.

Sorguya çekerdi ne, niçin, neye?

Siyasetçi secde eder tek reye.

Gülde arıydı o makam sahibi.

Özlemişiz, sahip çıkan yüzleri.

Öpmek lazım, aşkla bakan gözleri!

Dursunî yağcılık, yazmaz sözleri.

Çağın feriydi o makam sahibi.

Dursun Yeşil –2008