Bu Sevdadan Elimde Kalan Bir Avuç Kahverengi

BU  SEVDADAN  ELİMDE  KALAN  BİR  AVUÇ  "kahverengi"…

…

Cam kenarındayım

kırk yılda bir elime aldığım gitarımla

hasır taburelerimden birine çöktüm

kederli bir âşık gibi…

abanmaya başladı gece  yavaş yavaş üzerime

insan karaltıları efsûnlu gölgeler yansıtmaya başladı sokaklarda

tıpkı birer hayâl perdesi gibi duvarlar…

komşunun hüzün sesli bülbülleri serenatta şu an

efkârlandım…

özlemin battı yüreğime ağlamaklı…

gözüm takıldı

evin önündeki gri kaldırımlarımda çırıl çıplak dolaşan

küf rengi günahlarıma…

seni bana doğuracak bir çığlığı taşıyorum şu an gitarımın telinde

parmaklarım titriyor

dokunsam,doğacaksın…dokunamıyorum…

uçurumlarımın kenarındayım ha düştüm,ha düşeceğim

niçin,

niçin hayatın dayattığı kurallara boyun eğiyor âşklar..?

offf…

nedensiz niçin yaşanamıyor aşklar..?

gölgeler…

gölgeler yaşıyor saf aşkları artık…

gidiyorum her bir parçanı ayrı kuyularıma göme göme

yüreğimin nefesini tükettim yollarında

sigaranın dumanını dağıtan rüzgâr gibi dağıttın nefeslerimi

bir gün gibi,

bir lâhza gibi bitirdin beni Sende

barut fıçısı gibiyim,

patlayacak volkan gibiyim kendime

kopartılan kır çiçeğinin yangını ,

çırpınışı var yüreğimde

asfalt yüzünün güneşte kavruluşu gibi kaynıyor bedenim…

sürgüledin üzerime "alev çehreli" sevdanı

ne yana dönsem yangınlarındayım

düş kırıklıklarından çevrili çelik bir ağ içindeyim sanki…

bu sevdadan elimde kalan bir avuç kahverengi

ve

telleri kopmuş bir gitar