Anneler Öpmeden Gider mi

Ertelenmiş umutlarına ay ışığı düşüyor anne,

 Anneler Öpmeden Gider mi!

Benim annem nakışımda sevgi yumağı

Unutup ahvali bir de sen dem olsaydın

Kalbimdeki sevgi ülkesinin sunağı

Ya ben Veys Karani ya sen Meryem olsaydın.

Saklasan da ayan tanıdım seni hüzün

Kerkük türküsü gibi hüzünlüydü yüzün

Gülüşü gül anam, kıl seccadende düğün

Şeyda bir bakışı doyururdu gözünün.

Duaların muskamdı, ekmeğin ilacım

Filbahrilerin gölgesinde gülsün annem

Peygamber çiçeğinden muhabbet kulacım

Vefasız gözler hayalini öpsün annem.

Musikar kuşu muhale ninni okudu

Buselik makamında sundular şerbeti

Gönül ipliğimi bir sen bir o dokudu

Yitik ruhumun harcı, canımın gurbeti

Hangi uzak yıldız, gözlerin kadar mihenk

Rüyalarında okuduğum sonsuz ahenk

Gülizarda dem ol, gül koklayalım anne

Zaman boynumuza dolamış kemendini

Kalktım yoksun, anneler öpmeden gider mi!

Sabrı yitirdim, gözlerimde çöz bendini

Baktım yoksun, anneler öpmeden gider mi!