Yıkma

YIKMA

Bir hazan mevsimi yapraklar dalına küskün

Ayaz yemiş gönlüm gibi benizleri solmuş

Yere düşüyor sararmış cansız bedenleri

Caddeler, sokaklar sarı, sarı renkler dolmuş

Ürperdim birden yerinden oynadı yüreğim

Çanağımdan fırladı dolu, dolu gözlerim

Koştum ardıma bakmadan deli taylar gibi

Ağlamaya hazır boğazım kördüğüm olmuş

Gerçeğe çağırır tellal tutmuş fırtınayı

Söylen kim becerebilmiş ecelden kaçmayı

Cana böyle emredilmiş bedenden uçmayı

Taze gülümü Mevla gülistanımdan yolmuş

Sırlıses nedir hırsın, sanma hayat ebedi

İki cihanda yıkılmayan bir gönül mabedi

Yıkma! Gönülleri onlar Mevla'nın evleri

Nice âşık var ki BEN'İ gönüllerde bulmuş

SIRLISES(BİLALTEKİN)