Sitemkar Suslar

yazdığında  kader anlımıza kederli  yazgıyı
yürekler ağladı   izbe köşe başların da
satırlarım  sevdamın  açık adresi  idi
pür telaş yüzümüze çökmeden karartılar

/  kader  /

belki de çizmeyi aşmıştı çoktan
yüreğimden parmak uçlarıma aktıkca zaman
suslarım inzivaya çekildi
ve korkularım çoğaldı bakışlarımda

/  işte sen ve ben  /

yada biz demek... ne kadar doğru aslında
soldu mavi ufuklara yüklediğim düşler  acımasızca
nefesinde ısınan umudum üşüdü
doldu boşaldı  sen gözlerimdeki  ırmaklar

bir düş kursam kendime
bilirim dokunacaktır kabus  buz tarafıyla
yine ellerim senden uzak kalacak
hey had  bilirim  çökecek gözlerine aymazlıklar

belkide kader  son dramını yazmakta
bir senin üstüne.... birde benim adıma
ya....bu  vurdum duymazlık niye
adressiz mi yüreğindeki  kör  izbe   kuytular

ne farkın kaldı   bilmem ki
bir labirentten başka  sevda  bakışlarıma
işte... bir kalp ağlıyor senin için
senden sonraya ..yine senden sonrasına

haydi  sende yudumla
bir damla keder  iç
yansın yüreğin adressiz varoluşlarında
belki anlarsın ....

/  sevmenin öte yüzü nasıldır
anlarsan  /

/  sus ve ağla  /