Edebiyat ve Kültür Platformu
Ağlıyordu Kalbim Suskundu Bu Dilim
Ağlıyordu kalbim, suskundu bu dilim!
Ne meyyitin lal olmuş bu hazin hali, ruhumun bizarlığına kefil
Ne derdimin izmihlali, tarihimi reddi miras etmem için kafidir
Ne akmayan bir su ve nede ufku kararmış nefsi korku aşka erişir
Ne dillenen sevda hevesin bendinde aklı selimlik için bir ülfettir
Ney aslında hilkatiyle ve aidetiyle müreffehliğe eriştiren manadır
Onun vecdinde dile gelmiş suskun çığlıklar kalbin hicran ağrısıdır
Yüreğimde dinmeyen bir hüzün, hazanın sancısından aşkı nidadır
Şimdi ağlamak ve hıçkırmak zamanıdır, akıl için düşünmek kardır
Sanki yitik bir nefes gibiyim, derinlerin akseden vecdinde miyim
Neden her vakit sine-i sevdadan emin olmayan bir zavallı abidim
Niçin seherleri bekleyen, onun feyziyle ruhunu ram eden değilim
Yolun kenarında yatanları gördüm ve fakat kalbimden haya ettim
Hani ecrin, vefayı hakikatin dedim, nazarlarımı utanarak gizledim
Temaşa eden o hazin sahneyi görünce, nedense kendimden geçtim
Birden titredim ve burukluğun feryadıyla sessizliğe çekilip inledim
Sualler hucum ediyordu, muhakemem unutulmuş bir sandık dosttu
Neden aklı evvellik, gereksiz ve gerekçesiz kepazelik ruhumu boğdu
Hani gönül bekareti, vicdanın eminlik hali, iradem için aşkı soluktu
Niçin kaybolmuşluk hali önyargılar mecali, aklı ve sevdayı korkuttu
Mustafa CİLASUN
Ağlıyordu Kalbim Suskundu Bu Dilim başlıklı yazı Yazan Adam tarafından
08.11.2010 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.