Küs...

Gecenin veda ,vakti uykular çalmakta kapımı.
Bir vefasızlık var gözlerime günlerin soğukluğunda.
Ben mi,yoksa esen rüzgar mı sana küs...
Gecenin hüznü çökmüş yükseklerine ruhumun,
Erişilmez tepelerinde bulutlar sırdaşı...
Anlamsız yarın korkuları ,sarmalayan ruhumun girdaplarını...
Deli dalgalar dövmekte içimin nazende şiirselliğini...
Kaçışı yok,yok biliyorum...
Ne çıplak yarından,ne acılarından,ne de senden...
Uzaklığın gözlerime,görünceye kadar.
Her çarpışından,dalgalar duruncaya kadar
Ateşi gönlümün sönünceye kadar....
Aşık sazıyla ölünceye kadar...
Ölümde bir bitiş değil ki,
Belki de,mutluluğu orda yakalarız,günahlarımızla...
Ne dersin...
Olamaz mı...periler,melekler,
Bize de bir torpil yapamaz mı...