Ekinoks

İçimde saklı duran isyana salık verdim,

Boyun eğdim,

Soluk bir zamanda yıpranırken...

Işığına muhtaç etmişken kamer,

Hükmünü vermişti güneşe

Geceyi uzatmanın

Gündüzün bir saatine daha el koymuştu

İş birlikci gibi,zalimce...

Gün doğmuş olsa,

O kadar hüzünlü olmazdı belki gidişin,

Karanlığa saklayamazdın gözyaşlarını...

Ve bir ekinoks düzenine kurban gitti

Saçlarının kırık uçları ellerimden...

Sıska rüzgarın ıslığımı

Beni duymaz hale getirdi bilmem!

Sanki hiç konuşmadın,

Veda sözlerini duymazdan geldim,

Belki ben...

Savunmasız...

Taarruza takatim yoktu,

Hakkım yoktu öyle ya...

Düşündükce aslında şansım da yoktu

Zafer şarkıları çalmaya...

Kaymışken ellerimden,

Ruhumu ılık güneşin tenine

Teslim etsem,