Ağlama Durağı
Bu dünya gurbetinde sermayeyi tükettik
Nefis atına binip bir ömrü heba ettik.
Giden gelmiyor geri saçlarını yolsan da
Nedamet bahçesinde gül misali solsan da
Gidenlerin ardından süzülür bir damla yaş
Ruhların meydanında nefisle başlar savaş
Sarmış ateş bacayı söz dinlemez nafile
Hak yola uzak düşmüş bu kaçıncı kafile?
Akşamın kuytusunda kederi azık ettik
Geçip giden yıllara ne kadar yazık ettik
Mazinin kokusunu bugüne taşır rüzgâr
Ten karışır toprağa, aynada kalır nigâr
Sabahın esintisi oynarken yapraklarla
Ruhlar kıyama durur haşrolur topraklarla
Akreple yelkovanın arası derinleşir
Mukavvadan yiğitler gölgelerle güreşir
Şafak vakti heyula aydınlıktan ürperir
Ateş denizlerinde zamanın mumu erir
Ruhların yelkenlisi bir şey fısıldar suya
Ömür dediğimiz şey rüya içinde rüya
Kanar bir gülün kalbi, gölgeler koyulaşır
Dalgaların köpüğü okyanusları taşır
Gökten bir rahmet eli silerken gözyaşını
Geceler güne gebe, hayra yor her düşünü
Ferhat dağları deler, naz makamında Aslı
Çölde akşam gibidir ömrümüzün son faslı
Sessizliğin kalbine düşerken ezan sesi
Alır mı ateşini servilerin gölgesi?
Gemi karaya vurdu, ufukta battı güneş
Bedenimi yandırır ruhumdaki kor ateş
Nefsi iman ipiyle sıkıca bağlayalım
Ömrün bu son faslında diz çöküp ağlayalım…
M.NİHAT MALKOÇ
İlk Yayın: Sızıntı Dergisi/Mayıs 2009
(
Ağlama Durağı başlıklı yazı
M.Nihat Malkoç tarafından
21.05.2009 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
