İçinde Sen

Hangi dünlerde kaldı, sabahın gülen yüzü.
Yalan mıydı şarkılarda neşe.
Yüreğimde hüzün çiçek açmış yine.
Bir dalında bülbül ,diğerinde sen...
Sitem mi yoksa yıllar, sonra nazarına düşen.

Portakal kokusu,bahar geldi diyor kime ne...
Arılar sevinsin,belki de kelebekler...
Yoksun o meneviş bahçesinde,rengin uçmuş.
Nerdeler şimdi nerde... sevincin,neşen.
Belli,yaşama küssün, elinde şişen...

Daha ölmediysem,azraile inat...
Sevdiğimden değil hayatı,yaşam küsüratta kaldı.
Musallada okundu say dualarım ve fatiha...
Kızarmış ufkun garabeti huzura düşen.
Belki de şarkıların ağlayışı, melalime esen...

Ne hikmeti duydum,ne hikemidir sözüm.
Daim olan şiirdeki çözüm.
Ağla be yüreğim ,ağla be gözüm...
Hak imiş ağlamak,ağlayıp pişem.
Ben değilim bu kavgayı ateşleyen sol köşem...

Dost ağlamış desinler ,dosta yanarım ya.
İçindeyim hüzünlerin,sabır adım.
Vakti saati gelince, veda olmazmış güle.
Ne olurdu gülüm bir kerecik sevdim desen.
Bu yürek dünde kaldı, içinde sen...