Çocuklar

ÇOCUKLAR

şimdi kapıyı açmalı sonuna kadar
taş merdivenlerde titreyen bir can
üç beş mendile satılmış çocukluğu
yırtık pabuçlarında soğuk ayakları
sarıvermiş yorgunluk uykusu
ne defteri, kitabı kalemi var
vitrinde seyreder oyuncakları
sığınmış bir evin kuytusuna
kedilerden dahamı az değerli çocuklar

bir ressam dokunuşu masum yüzüne
kapalı gözleri donuk saçları
minicik ellerinde ümitleri
her köşe başında tehlikeler
o bilmiyor hain kurt masallarını

aralık bir kapının önünde soluğu
gel diyen olsa belki korkar kaçar
unutmuş taze teni sıcak yuvayı
bedenleri büyümeden yaşlanırlar
kimse görmez mi kimse bilmez mi?
kaderleri değil bu sefil hayat
kimilerinin üzerine bombalar patlar
kiminin yüzüne kapanır kapılar
neden hep acı çeker onlar
ellerinden alınmış tüm mutlu yıllar

---------------GÜLCENAZ---------------

 

TABLO / MESUDE KILIÇ