Hayata Gülümserken

Unuttuklarım vardı
Unutmak istediklerim
Hasreti sildi kalemim
Özlemi aştı dedi
Uzaklara baktı kadın
Sustu

Kaçırdı gözlerini
Akan yaşlarını saklıyordu
Ne demeli nasıl akıl alıp
Nasıl akıl vermeliydi
Yaşadıkları gerçeğiydi
Masal tadında
Anlamıydı hayatın
Ama anlatamadı
Çekti gözlerini uzaktan
Bitti görünen ama bitmeyen sevdasını
Dile getirirken

Titreyen elleri saçlarına gitti
En sevdiği saçlarımdı dedi
Uzayıp giden yol gibi
Bitmeyen sevda gibi
Gece gibi, düş gibi
Bir narin öpüş gibi

Derin bir ah çekti içinden
Aydınlanan yüzünde
Aldırmadı gözlerinden süzülene
Devam etti sözlerine
Hem sevda vardı sesinde hem özlem

Sessizce yaşayıp giderken diyordu
Bir gülen yüzlüye rastladım
Ben buradayım diyen
Güven veren
Açtım içimi hesapsız
Tuttum elinden
Can dedim ,canım dedim
Şüphem hiç olmadı mertliğinden
Hayatın benim,
Hayatım senin dedim
Hayata gülümserken...