Edebiyat ve Kültür Platformu
Yedi Renkli Çocuklar
Onlar da çocuktular
Yetimdiler,Dünyanın gözbebeğinde
Hem de göz göre göre
Herkes kendi göbeğini kesmelidir
Kimilerine göre.
Dünyanın dört bir köşesinde
Ortak bir kader gibidir kimsesizlik ,
Acıdır küçücük yüreğimde benim de.
Onlar da çocuktular
Öncesinde onlarında maviydi düşleri
insan insana kul olmamışken henüz
karanlıklar çöktü omuzlarına
Yoksulluk öldürdü,bir yerlerde
Güllerindeki güzelim kırmızıyı
çalıp çıptı birileri
Onlara ,dikenleri bile haramdı güllerin
Yazanlar böyle buyurmuş yazıyı!
Onlara göre Dünya yemyeşildi hep
herkes mutluluktan dört köşeydi ,hani !
Büyükler el ele verip
Karalar giydirdiler
Çocukların yeşillerine.
Ve kıydılar gözlerini kırpmadan
Adı bile konmamış milyonlarca bebeye
Onlar da en çok beyazları severdi
Onlar için de öyleydi
Umuttu,sevdaydı,gelecekti beyaz
Aşın,ekmeğin,suyun rengi beyazdı
Beyaz atlıların uğrak yerleri olacaktı
Genç kızların düşleri
Olmadı, olamadı oysa;
Bir gün insan olmanın bile
Hesabının sorulduğunu
Beyaz gelinliklerini
Silahlar gölgeleyince anladılar
ölümünü seyretttiler güzelim düşlerinin
Ne renktir gözyaşı?
Ateşe mi çalmalı özgürlüğün rengi?
Sular ,karalar mı giymeli?
Sararıp solmalı mı benzimiz?
Her korkulu sabahta.
Gerçek yüzü ne renktir barışın?
Bana onu göster öğretmenim.
Yönümü ona döndür.
Sararıp solmasın
Hiç bir daldaki yaprak.
Toprağımız kirlenmesin kara lekelerle
Üzülüyorum öğretmenim.
Hüzün veriyor, kahrediyor beni ,
Her sabah her sabah
Umutlarımda mor menekşelerin açmayışı.
Kendi tadında kokmayışı çiçeklerin.
Bunu ancak,sen engellersin
Biliyor musun öğretmenim?
Ben sadece senin bahçende özgürüm.
Sadece sende gerçeğim.
Sadece senleyken
Kendi doğallığında rengim.
Sevginin rengi sensin öğretmenim
Ben de bütün Dünyanın
Küçük çiçeklerinden biriyim.
Elinde tomurcuğunum
Büyürüm yüreğinde
Renkten renge girerim.
Büyüt beni öğretmenim
Ben de sana en güzel çiçekleri derip
Yıldızlar toplayım gökkuşaklarından
Yollarına sereyim.
Annem gibi kucağın
Babam gibi ocağın olsun
Sana Dünyanın çiçeklerini vereyim
Yeter,değil mi öğretmenim! !
BARIŞ ,SEVGİ DOLU BİR YIL DİLEĞİYLE
Yetimdiler,Dünyanın gözbebeğinde
Hem de göz göre göre
Herkes kendi göbeğini kesmelidir
Kimilerine göre.
Dünyanın dört bir köşesinde
Ortak bir kader gibidir kimsesizlik ,
Acıdır küçücük yüreğimde benim de.
Onlar da çocuktular
Öncesinde onlarında maviydi düşleri
insan insana kul olmamışken henüz
karanlıklar çöktü omuzlarına
Yoksulluk öldürdü,bir yerlerde
Güllerindeki güzelim kırmızıyı
çalıp çıptı birileri
Onlara ,dikenleri bile haramdı güllerin
Yazanlar böyle buyurmuş yazıyı!
Onlara göre Dünya yemyeşildi hep
herkes mutluluktan dört köşeydi ,hani !
Büyükler el ele verip
Karalar giydirdiler
Çocukların yeşillerine.
Ve kıydılar gözlerini kırpmadan
Adı bile konmamış milyonlarca bebeye
Onlar da en çok beyazları severdi
Onlar için de öyleydi
Umuttu,sevdaydı,gelecekti beyaz
Aşın,ekmeğin,suyun rengi beyazdı
Beyaz atlıların uğrak yerleri olacaktı
Genç kızların düşleri
Olmadı, olamadı oysa;
Bir gün insan olmanın bile
Hesabının sorulduğunu
Beyaz gelinliklerini
Silahlar gölgeleyince anladılar
ölümünü seyretttiler güzelim düşlerinin
Ne renktir gözyaşı?
Ateşe mi çalmalı özgürlüğün rengi?
Sular ,karalar mı giymeli?
Sararıp solmalı mı benzimiz?
Her korkulu sabahta.
Gerçek yüzü ne renktir barışın?
Bana onu göster öğretmenim.
Yönümü ona döndür.
Sararıp solmasın
Hiç bir daldaki yaprak.
Toprağımız kirlenmesin kara lekelerle
Üzülüyorum öğretmenim.
Hüzün veriyor, kahrediyor beni ,
Her sabah her sabah
Umutlarımda mor menekşelerin açmayışı.
Kendi tadında kokmayışı çiçeklerin.
Bunu ancak,sen engellersin
Biliyor musun öğretmenim?
Ben sadece senin bahçende özgürüm.
Sadece sende gerçeğim.
Sadece senleyken
Kendi doğallığında rengim.
Sevginin rengi sensin öğretmenim
Ben de bütün Dünyanın
Küçük çiçeklerinden biriyim.
Elinde tomurcuğunum
Büyürüm yüreğinde
Renkten renge girerim.
Büyüt beni öğretmenim
Ben de sana en güzel çiçekleri derip
Yıldızlar toplayım gökkuşaklarından
Yollarına sereyim.
Annem gibi kucağın
Babam gibi ocağın olsun
Sana Dünyanın çiçeklerini vereyim
Yeter,değil mi öğretmenim! !
BARIŞ ,SEVGİ DOLU BİR YIL DİLEĞİYLE
Yedi Renkli Çocuklar başlıklı yazı B.YILDIRIM tarafından
31.12.2010 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 10
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.