Aşk; çalınan en güzel düştü masallar diyarından,
Yalnızlık korkusuydu,yanındayken bile,
Tüm çirkinlikleri örtmekti, gül yapraklarıyla,
Çıkarsız,plansız sadece o olduğu için,
Koşarak gelmekti en uzak yollardan,
Sonra gitmekti, yarısı kayıp ,yüreksiz
Ve böyle yaşamayı öğrenmekti..
Aşk tam olmamıştı hiç bir zaman,
Çünkü bir yarısı emanet verilmişti.
Bazen sebepti kötü bir fırtına,
Kaçan bir ateş böceğinin parmağına konmasına,
Korkuna dem vurmaktı karanlıkta ,
Yada daha da çok korkmak aydınlıkta..
Çoğalmaktı biraz,
Yanmaktı iki gülden batan dikeninin acısıyla..
Yüreğini alıştırmaktı hep bu med cezir duygulara,
Hiç hesabı kitabı olmadan sadece
Yaşamaktı aşk,kendini bir başkasında
Başkaşını yaşatmaktı ölümüne belki
Her kalp atışında.
Aşkın kaderi,
baharın yeşil örtüsünü yaz usulca çeker gibi,
Küskün mavi yıldız çiçekleri,
yıldızları yerlere döşediğinden beri,
kimse sevdiğinin avuçlarına bırakmadı
onları o kadar küçüklerdi ki
Oysa AŞK,küçük şeylerdeydi..
Ü.Seyhan
(
Aşk Küçük Şeylerdeydi başlıklı yazı
Ümit Seyhan tarafından
2.01.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
