Geçmiş Ve Hâl Üzerine Şiirsel Bir Bakış

GEÇMİŞ  VE  HÂL  ÜZERİNE  ŞİİRSEL  BİR  BAKIŞ

Bizler,sevda yüklü insanlardık

derviş hassasiyetinde akardık zamandan geleceğe

gökyüzüne baktığımızda gülüşlerimize yağmurlar eşlik ederdi

boşluklarımız tebessümlerimizle dolardı

ne zaman bir cenâze ,bir toy görsek,

tek yürek olurduk ağıt ve sevinçlerimizde…

fakir,zengin,ölen,ağlayan biz olurduk ortak ülküde

geceleri özümüzle hesaplaşır ,seccâdeler ıslatırdık sabahlara dek

kendimizle hemhâl olur,değişirdik evrenle birlikte

bazı zamanlar,karlar üşürken gecenin ayazında,

maviden lâciverde dönse de  umutlarımız,

işten başka şeylere de çokça vakit ayırırdık

karaları bağlayan analarımıza koşardık sıcacık kucak özlemiyle

 bir yumruk gelip çöreklense de boğazımıza,yoksulluğumuza ağlamazdık

sabahın ışımasıyla birlikte sabana koşardık kendimizi öküz yerine

idare lâmbasının ışığında Elif Ba okur yoksulluğa gülümserdik

tarhanaya sallarken tahta kaşıklarımızı,

görünmeyen mutluluk ve yorgunluk sarardı yüreklerimizi

…………..olduğumuz yerde uyuklarken…

şimdi bakıyorum da;

gönül tellerini okşayıcı birkaç kelime esirgenir olmuş

"ben" merkezli bir hayât tarzı hâkim olmuş ruhlarımıza

ne çok uzaklaşmışız ilkeli yaşamaktan

ne çok ihmâl etmişiz karşılıksız sevmeyi

mukavvadan insan müsveddeleri kaplamış her yanı

sokaklarda kartpostal renkler

ve

bir karanlık içinde döne döne ruhlarını yiyenler

çığlıklar …

gözyaşları…

öfke…kan…kin

yozlaşmış bir dünyanın yankısı bu gök kubbedeki…

ateş böceklerinin pırıltısı kaybolmuş bu insanların gözlerinde

ne çok ihmâl etmişiz insanî yanlarımızı,değil mi..?

Ama ben gene de ümitvarım,

İnancın var olduğu her yerde mavi baharlar her daim filizlenmeye hazır,bekler,diyorum