Edebiyat ve Kültür Platformu
Gurbette Bir Sabah Düşü
Bir gün daha doğuyor dağların tepesinden.
Uykum da dağılıyor kargaların sesinden.
Kafam masaüstünde öyle yorgun upuzun.
Kalem, defter, kitabım; onlar da benden yorgun.
Hatırlayamıyorum kaçta uyudum, nasıl?
En son üçte vermiştim, çay için kısa fasıl.
Sonrasında yine ders, sınav hazırlığı var.
Ben benden uzaktayım, yer Şebinkarahisar.
Dışarı çıkıyorum sokakta cin uyanık.
Kedi, köpekler bir de imamdır bana tanık.
Uykusuzluk sarhoşu olmuş dolaşıyorum;
Düşler kurup kendimi sılaya taşıyorum.
Annemi görüyorum kahvaltı hazırlıyor,
Sanki bir şeyler eksik sanki beni arıyor.
Babam bizim imamla bir cemaat içinde;
Kardeşim uyanmamış uykusunda derinde.
Annemi sarıyorum, sarıyorum sımsıkı.
O isekonuşmuyor gıkı çıkmıyor, gıkı.
Gözlerinden yaşlar ki boşanıp oluk oluk.
Sanki hiç yaşamıyor, almıyor tekbir soluk.
Kardeşime gidiyor, alnından öpüyorum.
O da uyanmayınca artık ben kopuyorum.
Anlıyor, ağlıyorum bunların hepsi düşmüş;
Pembeliği kaybolup rengi oluyor gümüş.
Annem dökmüyor çayı kahvaltısofrasında ,
Lokantada bir aşçı hiç benzemiyor o da.
Sonra biletim verip servise biniyorum.
Sınav mı kalır artık, bende ne hâl ne yorum.
Sonra anlıyorum kiailemmiş öğreten,
En şefkatli öğretmen, en bilgili öğretmen.
Ve anlıyorum işte, içim gidiyor içim:
Ömrüm sonuna kadar ben hep öğrenciymişim.
Şebinkarahisar_Giresun. 06/05/2002
Saat: 06.00
Uykum da dağılıyor kargaların sesinden.
Kafam masaüstünde öyle yorgun upuzun.
Kalem, defter, kitabım; onlar da benden yorgun.
Hatırlayamıyorum kaçta uyudum, nasıl?
En son üçte vermiştim, çay için kısa fasıl.
Sonrasında yine ders, sınav hazırlığı var.
Ben benden uzaktayım, yer Şebinkarahisar.
Dışarı çıkıyorum sokakta cin uyanık.
Kedi, köpekler bir de imamdır bana tanık.
Uykusuzluk sarhoşu olmuş dolaşıyorum;
Düşler kurup kendimi sılaya taşıyorum.
Annemi görüyorum kahvaltı hazırlıyor,
Sanki bir şeyler eksik sanki beni arıyor.
Babam bizim imamla bir cemaat içinde;
Kardeşim uyanmamış uykusunda derinde.
Annemi sarıyorum, sarıyorum sımsıkı.
O ise
Gözlerinden yaşlar ki boşanıp oluk oluk.
Sanki hiç yaşamıyor, almıyor tekbir soluk.
Kardeşime gidiyor, alnından öpüyorum.
O da uyanmayınca artık ben kopuyorum.
Anlıyor, ağlıyorum bunların hepsi düşmüş;
Pembeliği kaybolup rengi oluyor gümüş.
Annem dökmüyor çayı kahvaltı
Lokantada bir aşçı hiç benzemiyor o da.
Sonra biletim verip servise biniyorum.
Sınav mı kalır artık, bende ne hâl ne yorum.
Sonra anlıyorum ki
En şefkatli öğretmen, en bilgili öğretmen.
Ve anlıyorum işte, içim gidiyor içim:
Ömrüm sonuna kadar ben hep öğrenciymişim.
Şebinkarahisar_Giresun. 06/05/2002
Saat: 06.00
Gurbette Bir Sabah Düşü başlıklı yazı erkan-savas tarafından
01.02.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.