Sende Ertelenen Dirilişin Acısı

Umutsuz umutlara ihtiyacım yok.
Umut dediğin bana kendini göstermeli, gerçek olana inanmaya ihtiyacım var.
Benim sana sahip olabilme hayaline ihtiyacım yok.
Uzun gecelerin sonunda benim tabiat anam olan,
Beni zorunlu var oluşa sürükleyen ve beni yok olmaya iten
Sana ihtiyacım var.
Ne seslere, ne ışığa, ne suya nede kelimelere ihtiyacım yok benim.
Beni nefes almakta zorunlu kılan kokuna, beni dinlendiren ve bende olmasa da
Beni benim içimde düğümleyen ve orada boğan bakışlarına ihtiyacım var.
Sahte güneşten, gerçek geceden yaşama ihtiyacım yok.
Benim senden gelen yok oluşa ihtiyacım var.

İşte gerçekleşmeyen hayallerin adımlarıyla sürünen hayatın yerine benim tercihim,
Sende Ertelenen Dirilişin Acısı...