İncinir

Beni taşa tutan dilber
Atma atma taş incinir
Gönül evim oldu makber
Gözlerimde yaş incinir

Sözlerimde yoktur hile
Göz yaşlarım döndü sele
Attın beni ıssız çöle
Hülyalarda düş incinir

Hiç dinmedi gönül sızım
Gülmez oldu gülen yüzüm
Zehir oldu bahar yazım
Bahar değil kış incinir

Hep çektiğim dertle çile
Bülbül aşık gonca güle
Gül farkında olmaz bile
Gökte uçan kuş incinir

Bu gönlüme geçmez sözüm
Kan ağlıyor iki gözüm
Ağır geldi çekmez dizim
Dolu değil boş incinir

Mevlam ayırmasın haktan
Ben seni sevmişim çoktan
Neden darıldın hiç yoktan
Altın yüzük kaş incinir

Bu şayrani ağlar gezer
Dert üstüne dertler dizer
Yâr elinden oldum bizar
Uğrundaki baş incinir