Yakışmadı Ayrılık Sevdaya

gitmeler olmasaydı kavuşmalarımızda

gözyaşlarımızı birlikte  damlatsaydık gönüllerimize

ağlatsaydık  birlikte  sevda  şarkılarımızı

bir  ömür  derseydik  seninle  aşkın  güllerini

. . . . .

verdiğimiz sözler

 bu kadar çabuk  - değersizleşmeseydi -

sızlamasaydı yüreklerimiz hasret sancılarıyla

gecelerde yalnızlık badelerini yudumlamasaydık

gözlerim gözlerinin efkarında kaybolsaydı da

yangınlarım  seni yakıp kavursaydı ya yar !

. . . . .

tutuverseydin  sensizliğine hasret ellerimden

bırakmasaydın bu hayatın derin karanlıklarında

vurup gitmeseydin yüreğimin tam orta yerinden

rüyalarımı karabasanlara çevirmeseydin sükutunla

 özlemini hasret demlerine  çevirmeseydin keşke

. . . .

suskun lal olmuş dillerimi

gülüşlerine mahkum etseydin

sensiz  bırakmasaydın sevdan ile üşüyen yüreğimi

sevdanın rengini karalara boyamasaydık seninle

umutlarımızı vermeseydik

kurak iklimlerin ayrılık rüzgarlarına

ey yar !

sahipsiz  özlemlerim hasretinle erirken

gecelerin koynunda yine sana yanar yüreğim

hülyalarım sensizliğine alışamamışken hala

. . . .

  gidişler  yakışmadı  büyük  sevda  masalımıza

sustum artık  gecenin koyu yarısında

can bu tenden ayrılana kadar sükutuyla

                                                        saqu