İkilem

Çiçekler açıyordu kalbinde
Ve davullar çalıyordu endişe:
Bir yanda yarım mutluluk
Diğer yanda öfke
Aşkımızın özetiydi ikilem
Ben ki, samandan bir korkuluk
Ben, gerçeklerin karşısına dikilen.
Akşam ayrı sabah ayrı çekilen
Acı üstüne acı;
Elem üstüne elem.
Sen her akşam beş dakika yabancı
Ben her gece tek sözünle sabahçı
Gerçekleri sen söylerdin
Masalları ben
Gündüzü sen bölerdin
Geceyi ben
Çiçekler açıyordu kalbinde
Ve korkuluğuydum ben o gerçeklerin
Kara kargalar gülse de hâlime...