Pişmanlık

Dünyanın cılkını çıkarmışlar ki;
Ne dostluğu dostluk, ne de düşmanlık.
Mutluluk mu arzun? Bulursun belki,
Olan bir şey yok ya, kalan pişmanlık.

İnsan kamçılanır mal alsın diye,
Hiç göz açtırılmaz, mal kalsın diye.
Veya bir vitrinde mal olsun diye,
Olduğundan öte, olan pişmanlık.

Uyuşmuş beyinler, ruhlar karmaşık,
Asalak sarılır, uzar sarmaşık.
Kalbinde gizli kin taşır sa maşık,
Bile bile lades, yalan pişmanlık.

Sömürüye ömrü adamış zalim,
Vicdanı sağırdır duyamaz halim.
Böyle bir zulmete, çaresiz ilim,
İlmi deryalara dalan pişmanlık.

Bir bölük vardır ki, yine de aymaz,
Kalbi sadakat da, öldürsen caymaz.
Durmuşoğlum aklın, senin de uymaz,
Uysa da sonunda kalan pişmanlık.

 

Hüseyin Durmuş.