Yorgun Denizci

     Kırılsın Atlas'ın zincirleri

     Kopsun halatlar,tarasın demirleri

     Özgür kalsın sularda gemiler,

     Bir geçiş yapsın ufuk çizgisinden

     Bir sandal indirsin

     Bıraksın beni.

     Koşayım rıhtımlardan yüksek yaylalara,

     Uzanayım uzak ufkun küçük penceresine

     Uykuya dalayım.

     Örtsün simsiyah gece üstümü

     Alsın savursun mahrem düşlere,

     Boşalsın gökler,kopsun tufanlar

     Yıkasınlar beni.

     Yeniden gün ışısın,

     Vursun camlara sam yeli,

     Bir çocuk taş atsın başak tarlalarına

     Bir kuş kaldırsın

     Uyandırsın beni.