Baharı Görmeyen Gönlüm

akıl oyunlarım oynadı bu oyunu bana

sevdim  bir kere

farkında olmadan  umutsuzca

hece hece işledim aşkı

en mahremlerime

yaprak misali sürüklenip  giderken

ıssız yerlerde

hayatın cilvelerini gördüm

gülümsemeleriyle

bir zalime verdim  yürek yarımı

gizlice

aşkıma bir ömür biçemedim

gecelerimde

kurşuni yalnızlıklar yaşadım

hayat bilmecesinde

değermi değmezmi diye

hiç düşünmeden

varlığında yokluğunu yaşadım

sessizce

yokluğunda da sevmeyi öğrettim

sonsuzluğun derinliklerinde

kaybolan yüreğime

yıldızlara yükledim sevda masallarını

her yıldız kayışında

düştün sol yanıma

hasret dileklerim oldun  tutmasa da

gecelerde

yüreklerimiz birken

akıllarımız ayrı telde

çırpınan kalbimi emanet ettim

sonsuzluklara

içime oturdu ayrılık sancıları

lanetlice

kesti nefesimi  günahlarımın

kefaletiyle

sevdadan yana kaygılar yaşattım

kendime

saraylarımı yıktım tarumar ettim

öylesine

kışlar yaşattım baharı görmeyen

gönlüme

heceler  yetmiyor ki sensiz

cümlelerime

her yanımdan sensizlik damlıyor

dizelerime

geceler ayazlı yalnızlığını içime işliyor

o ayazda yanıp kavruluyor

serseri ruhum

duman duman gözlerime kilitleniyor da

avare hallerime bakıp bakıp

eğleniyor.

                           . . . . . . .

                      sahure alacahan

                              saqu