Yok

Yok

Kare kare bölünmüş defterim
Her birini geçmeden sana ulaşmak yok
Günlere saatlere bölünmüş kederim
Her anımı hicransız geçirmek yok

Görünmez oldu gökte yıldızlar
Kırıldı hayaller yok oldu umutlar
Çare yok gönül hara yanar
Damla damla içmeden gitmek yok

Ay doğar güneş doğar
Her gün bir öncekine bakar
Her gün yeni sınavla dolar
Son nefesi vermeden ölmek yok

Buruk bir yürek ,sahte bir gülüş
Bu nasıl anlayış, bu nasıl duruş
Daim aynı muhabbet ve eğleniş
Burada ebedi yaşamak yok

Sorumsuzluk, hıyanet bizde haya
Yalan , dolandıran çeker cefa
Dışlanmak merde görülen reva
Huzursuzluğu bilmeden huzuru anlamak yok
Horlanmadan sevilmeden gitmek yok

Eşkıya dünyaya hükümdar olmuş
Müslümanım diyen buna göz yummuş
Saray gönül viranelerle dolmuş
İyiyi kötüyü anlamadan göçmek yok