Gönlümün Dağları

Göz alabildiğince 
Uzanır yüreğimin toprakları 
Taşlı tarla gibi 
Engebeli yolları 
Sanırsın hiç el değmemış 
Bir bahtı karalı 
Yüreğimin dağları 
Sessizdir rüzgarı 
Eser ha eser 
Gecenin karanlığında fısıldar aya 
Sabah olacak 
Çığ düşmez 
Gönlümdeki yaban çiçekleri 
Nazlanırken güne 
Uçuşan kuşlar ötecek böcekler 
Yüreğimin toprakları nadası da 
Isıtmayan güneşi de bilecek 
Garıp geçen geceyide