Haydar

Her mecliste olsa aşkın adabı,
Dostun yüreğine konmuyor, Haydar.
Namert sundu diye aşkın şarabı,
Gezip damarlarda yanmıyor, Haydar.

Esamesi denmez hakkın kelamın,
Kandan geri durmaz rengi belamın.
Kıymeti mi gitti dost'a selamın,
Dostlar artık selam anmıyor, Haydar.

Yolu sorar insan sağ'ı solundan,
Sapıtıp çıkmışı çeker kolundan.
Kimler ayrılmış sa hakkın yolundan,
Ayrı yoldan giden onmuyor, Haydar.

Bunca yol içinde yoldaş yoğumuş,
İki yüzlü kuldan ahbab çoğumuş.
Dedilerki artık; yürek soğumuş,
Soğumakla yürek donmuyor, Haydar.

Durmuşoğlum yine daldın efkara,
Bu efkar öldürür, erdirmez yar'a.
Gönül kuşum uç sa, şahım Haydar'a,
Dallarına varıp konmuyor, Haydar.

Hüseyin Durmuş.