Edebiyat ve Kültür Platformu
Ayşe'ye Mektup
Şiir : Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi: 15 Ekim 1986
Ölüm tarihi: 15 Ekim 1986
ŞİİRİ EKLEYEN : Vecdi Murat SOYDAN
BU ŞİİRİN HİKAYESİ:
Rahmetli babam, annemle evlenmeden önce, Nüfus memuru olarak, Diyarbakır ilinin, Çınar ilçesine atanır. Burada, göçmen bir ailenin kızı olan Ayşe ile tanışır. Kısa zamanda birbirlerini severler. Ancak Ayşe'nin ağabeyi, babam sakat olduğu gerekçesiyle kız kardeşini bir başkasıyla evlendirir. Ayşe şimdi benim de görev yaptığım Isparta iline gelin gider. Yıllar sonra rahmetli babamın şiir defterini açıp okuduğumda, içimi bir hüzün aldı. Meğer babam, Ayşe'yi canından bile çok seviyormuş. Ayşe evlenip, Isparta ilinin GELENDOST ilçesine gelin gitmiş. Yaşıyor mu, yaşıyorsa nasıldır? Bilmiyorum. Bildiğim tek bir şey varsa, yıllar önce babam, "Ayşe de buranın havasını teneffus etti, bu nedenle burada kalamam"deyip de Ankara'ya naklini istemesi. Ankara'da ise, annemle tanışmışlar ve evlenmişler. İşin ilginç tarafı şu ki, yıllar sonra ben Ayşe'nin teneffüs ettiği o topraklarda yaşıyorum. Ayşe babamın sevdalısı olarak hep anılarda kalacak.Bu büyük sevdaya saygı duyulmaz da ne yapılır ki?
AYŞE'YE MEKTUP
Bunun adına "sevda" derler Ayşe'm.
İnsanda öyle bir yara açar ki,
Ne kalınır, ne onulur.
Sen bilmezsin Ayşe'm.
Nasıl desem…
Leyla ile Mecnun'da olduğu gibi…
Rahmetli babam, annemle evlenmeden önce, Nüfus memuru olarak, Diyarbakır ilinin, Çınar ilçesine atanır. Burada, göçmen bir ailenin kızı olan Ayşe ile tanışır. Kısa zamanda birbirlerini severler. Ancak Ayşe'nin ağabeyi, babam sakat olduğu gerekçesiyle kız kardeşini bir başkasıyla evlendirir. Ayşe şimdi benim de görev yaptığım Isparta iline gelin gider. Yıllar sonra rahmetli babamın şiir defterini açıp okuduğumda, içimi bir hüzün aldı. Meğer babam, Ayşe'yi canından bile çok seviyormuş. Ayşe evlenip, Isparta ilinin GELENDOST ilçesine gelin gitmiş. Yaşıyor mu, yaşıyorsa nasıldır? Bilmiyorum. Bildiğim tek bir şey varsa, yıllar önce babam, "Ayşe de buranın havasını teneffus etti, bu nedenle burada kalamam"deyip de Ankara'ya naklini istemesi. Ankara'da ise, annemle tanışmışlar ve evlenmişler. İşin ilginç tarafı şu ki, yıllar sonra ben Ayşe'nin teneffüs ettiği o topraklarda yaşıyorum. Ayşe babamın sevdalısı olarak hep anılarda kalacak.Bu büyük sevdaya saygı duyulmaz da ne yapılır ki?
AYŞE'YE MEKTUP
Bunun adına "sevda" derler Ayşe'm.
İnsanda öyle bir yara açar ki,
Ne kalınır, ne onulur.
Sen bilmezsin Ayşe'm.
Nasıl desem…
Leyla ile Mecnun'da olduğu gibi…
Günlerce, aylarca ardına düştüm
Ben düştükçe, seni benden kaçırdılar...
Kah bir dost gönderdim ardından,
Ne ettiysem seni benden çaldılar…
Ben düştükçe, seni benden kaçırdılar...
Kah bir dost gönderdim ardından,
Ne ettiysem seni benden çaldılar…
Yokluğunu kadehlerde aradım
Gelene gidene hep seni sordum.
Kimi, "bilmiyorum" derdi,
Kimi de bilir, söylemezdi.
Şarap kadehine dökerdim sızımı
O bile ilk zamanlar kandırır,
Sonraları doğruyu söylerdi…
Kaç defa odanın duvarına çarptım.
Hep kırıldı, bir şeycikler demedi.
Zaten şarap dolu kadehin
Doğrusu bile yalandı…
Bir gün evimin penceresinden
Kırcalı'nın Fatma'yla konuşurken,
Lafı sana getirdim…
Dedim, "Ayşe'm nerede, neler oldu? "
Cevabı çok acıydı: "Gelin oldu! "
Seni duvağının içinde tahayyül ettim
Sırma saçlarında tacın nasıldı?
Ya yeşil gözlerin hareli miydi?
Senin de yüreciğin, benim gibi,
Benim gibi yaralı mıydı?
Sonra duydum ki, gizli gizli ağlarmışsın
Sorarmışsın bazı, beni sırdaşlarına.
Sen de benim gibi,
Hasreti katarmışsın gözyaşlarına.
Öyle bir meslek seçmişim ki Ayşe'm...
Senin nikahını deftere işlememek için,
Naklimi istedim Ankara'ya…
"Ellerim yazmasın." dedim.
Ve senin teneffüs ettiğin havayı
Geride bıraktım bir sonbahar günü.
Hasreti kolay unutur sanıp,
Bastım gönüldeki yaraya…
Muhip Erdener SOYDAN
28 Nisan 1969- Ankara
Gelene gidene hep seni sordum.
Kimi, "bilmiyorum" derdi,
Kimi de bilir, söylemezdi.
Şarap kadehine dökerdim sızımı
O bile ilk zamanlar kandırır,
Sonraları doğruyu söylerdi…
Kaç defa odanın duvarına çarptım.
Hep kırıldı, bir şeycikler demedi.
Zaten şarap dolu kadehin
Doğrusu bile yalandı…
Bir gün evimin penceresinden
Kırcalı'nın Fatma'yla konuşurken,
Lafı sana getirdim…
Dedim, "Ayşe'm nerede, neler oldu? "
Cevabı çok acıydı: "Gelin oldu! "
Seni duvağının içinde tahayyül ettim
Sırma saçlarında tacın nasıldı?
Ya yeşil gözlerin hareli miydi?
Senin de yüreciğin, benim gibi,
Benim gibi yaralı mıydı?
Sonra duydum ki, gizli gizli ağlarmışsın
Sorarmışsın bazı, beni sırdaşlarına.
Sen de benim gibi,
Hasreti katarmışsın gözyaşlarına.
Öyle bir meslek seçmişim ki Ayşe'm...
Senin nikahını deftere işlememek için,
Naklimi istedim Ankara'ya…
"Ellerim yazmasın." dedim.
Ve senin teneffüs ettiğin havayı
Geride bıraktım bir sonbahar günü.
Hasreti kolay unutur sanıp,
Bastım gönüldeki yaraya…
Muhip Erdener SOYDAN
28 Nisan 1969- Ankara
Ayşe'ye Mektup başlıklı yazı Muhip Erdener tarafından
12.04.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 6
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
