Ben Amedim

BEN AMED'İM

Yıllardır direniyorum bütün acılara,

Ofis'te sokakta aç yatan bir çocuğum,

Gözlerimden süzülüyor hayallerim,

Suriçi'nde yaşayan fakir bir gencim,

Mahkum ediliyorum surların içine,

Ulu Cami'de ibadet eden bir yaşlıyım,

Yüzüme yansıtıyorum çektiğim dertleri.

Ben Diclekent'te büyük bir parkım,

Saflığın yeşilini yaşatıyorum içimde,

Gaziler'de yeni yapılmış bir binayım,

Kıskanıyor Yenişehir'deki binalar beni,

Carrefour'da Migros'ta bir sinemayım,

İnsanlara izletiyorum hayat filmini,  

Yeniköy'de Fatiha isteyen bir ölüyüm,

Sevgili niyetine sarılıyorum kara toprağa.

Ben AMED'in tarih kokan surlarıyım,

Kalkan oluyorum bu yorgun şehrime,

On Gözlü Köprü'yü yaptıran padişahım,

Aşıkları ulaştırıyorum sevdiklerine,

Dicle'nin kıyısında Hevsel Bahçesi'yim,

Doyuruyorum yoksul bırakılmış halkımı,

İşgallere inat yıkılmayan Keçi Burcu'yum,

Sessizce haykırıyorum yalnızlığımı.

Ben Dersimli'nin aşığı Fırat Araboğa'yım,

Beddualara bırakıyorum giden vefasızları,

Dağlarda değil yüreklerde bir gerillayım,

Sevdalarla savaşıyorum geceler boyunca,

Bir Diyarbekir'e sevdalı Hüseyin Acar'ım,

Şerefsizlikleri yazıyorum şerefleri değil,

Gizli yarasını arayıp özlemle kavrulan aşığım,

Mahşere bırakıyorum hesabımı sabrederek.

Ben Sümerpark'taki kütüphaneyim,

Mehmed Uzun'u hatırlatıyorum halkıma,

Parkorman'da Cegerxwîn Kültür Merkezi'yim,

Halkıma dinletiyorum hep Ahmed Arif'i,

Saray'ın Kapı'sından kovulan çirkin kralım,

Yılmaz Güney'i oynuyorum gurbet elde,

Memleket hasretiyle yanan devrimciyim,

Vatansızlıktan üşüyorum Ahmet Kaya'yla.

Ben Bağlar'da barışa uçan güvercinim,

Kanlara bulanıyorum Apê Musa misali,

Dağkapı'da idamı bekleyen kahramanım,

Ölüyorum Şeyh Sait'in asıldığı yerde,

Şehitlik'te başlatılan bir halk isyanıyım,

Savaşıyorum kanımın son damlasına kadar,

We harfleri yasaklanmış bir dilim ben,

MEHMET TOKAT