Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Datça da Sabah

Güneş doğdu doğacak... dağlar mosmor...
Deniz eflatun...
Datça uykuda; Datça yorgun...
Sabah yeli uzattı elini. 
Çağırdı beni
Gel... dedi;hadi gel
 Gezelim beraber.
Rüzgar çılgın; ben deli.
Dolaştık baştan başa sahili
O bir şemsiyeyi devirdi.
Ben kağıtları uçurdum.
İçimdeki çocuğu havalarda koşturdum.
Şimdi... gökyüzü yangın
Deniz altın...
Çakıllar yakut renginde.
Rüzgarın eli hala elimde.
Geldik... koca çınara
Yanyana oturduk.
Konuşmadan konuştuk.
Anlattı bana ağaçları, dalları...
Bende söyledim ruhumdaki hiç bitmeyen baharı ...
Güneşin ışıkları yayılınca Datça ya
Dedi; benim işim bu kadar...
Sana artık elveda.
Yarın burada; bu saatte görüşelim.
Diyemedim ki...
Allah kerim...?
Güneş her gün doğar yeniden.
Ama ben...
Çıkardım yüreğimi çınarın dibine gömdüm.
Bedenim boş; gönül kafesim bomboş...
İstanbul a döndüm.
 
NEVİN KIZILYAR 

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Datça da Sabah

Nevin KIZILYAR Nevin KIZILYAR